Ο παλαίμαχος τερματοφύλακας της ομάδας πόλο του Ολυμπιακού, Μάκης Βολτυράκης, μέλος της ερυθρόλευκης ομάδας που κατέκτησε την κορυφή της Ευρώπης το 2002 και με σημαντική παρουσία με τα χρώματα της εθνικής ομάδας, φιλοξενήθηκε στην εκπομπή Πρώτο και στα Σπορ με τον Τάσο Επιτρόπου, με αφορμή τη χθεσινή κατάκτηση του Champions League στο πόλο από την ανδρική ομάδα του Ολυμπιακού απέναντι στην ιταλική Προ Ρέκο. Εκεί υπογράμμισε πως κλειδί για την τεράστια αυτή επιτυχία είναι η σκληρή δουλειά και η ομαδικότητα του Ολυμπιακού, υποστήριξε πως οι ερυθρόλευκοι χτίζουν νοοτροπία πρωταθλητή, μίλησε για την ενασχόλησή του με το τμήμα πόλο του ΟΦΗ, ενώ κατέδειξε την απουσία ενός κρατικά οργανωμένου σχεδίου ως σημαντικό λόγο για τη μικρή απήχηση που λαμβάνει το άθλημα της υδατοσφαίρισης στην Ελλάδα.

Αναλυτικά, ο Μάκης Βολτυράκης μίλησε:

Για την πορεία του Ολυμπιακού στο Champions League: «Πρώτα από όλα αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους τους ανθρώπους του Ολυμπιακού, προπονητές, παίκτες, που για άλλη μία φορά μας έκαναν υπερήφανους. Θεωρώ ότι ο Ολυμπιακός πήρε δίκαια αυτόν τον τίτλο και αυτό φάνηκε σε όλη τη φετινή του πορεία. Επίσης, απέδειξε για άλλη μία φορά πως τα μεγάλα ονόματα και τα μπάτζετ δεν κάνουν τις ομάδες, αλλά η καλή δουλειά, η ψυχή και η διάθεση. Αν παρατηρούσε κανείς τους παίκτες της Προ Ρέκο, θα τους έβλεπε να φωνάζουν και να παίζουν ατομικά, ενώ αντίθετα, οι παίκτες του Ολυμπιακού ήταν απόλυτα συγκεντρωμένοι και το ήθελαν πολύ.

Στα παιδιά αναμφίβολα αξίζει η αποθέωση που θα γνωρίσουν στο Καραϊσκάκης. Τέτοιες διακρίσεις δεν έρχονται κάθε μέρα. Πιστεύω όμως πως στον Ολυμπιακό θα υπάρχει συνέχεια. Η ομάδα βρίσκεται συνέχεια στα Final 4 και διεκδικεί τίτλους. Ο Ολυμπιακός έχει μπει στην ελίτ του παγκόσμιου πόλο.»

Για τον πρωταγωνιστή του Ολυμπιακού, τον τερματοφύλακα Γιόζεπ Πάβιτς: «Στο πόλο είναι δεδομένο ότι μια καλή ομάδα ξεκινά από τον τερματοφύλακά της. Αν συγκρίνουμε τον Πάβιτς με τους υπόλοιπους, θα δούμε ότι ήταν μακράν ο καλύτερος. Μετά από αυτόν, διακρίθηκαν ο Μουρίκης, ο οποίος κέρδισε πολλές αποβολές, καθώς και ο Φουντούλης. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι και τα υπόλοιπα παιδιά δεν έπαιξαν εξίσου καλά. Όλοι τους έχουν μερίδιο στην επιτυχία, όπως ο Μυλωνάκης, ο οποίος μπορεί να μην έβαλε γκολ, έπαιξε όμως πολύ καλή άμυνα και έδωσε σωστές πάσες.»

Για το DNA του Ολυμπιακού: «Το πρώτο πράγμα που μαθαίνεις όταν πηγαίνεις στον Ολυμπιακό είναι ότι πρέπει να είσαι πρώτος. Δεν υπάρχει δεύτερη θέση. Σου καλλιεργούν τη νοοτροπία του νικητή. Συν το ότι οι αθλητές που πηγαίνουν στον Ολυμπιακό ανήκουν στην αφρόκρεμα.»

Για το αν θα ήθελε να βρισκόταν εκεί: «Θα το ήθελα πάρα πολύ. Μάλιστα, είχα πει στο Θοδωρή (Βλάχο) ότι είχα προσπαθήσει να βρεθώ εκεί. Δυστυχώς, όμως, οικογενειακές υποχρεώσεις δεν μου το επέτρεψαν.»

Για την εθνική ομάδα: «Είναι δύσκολο για όλα τα παιδιά να έχουν τόσους αγώνες κάθε χρόνο. Σίγουρα, βέβαια, είναι θετικό που τα παιδιά αυτά προπονούνται όλο το χρόνο μαζί και εκεί είναι το κλειδί. Ότι είναι και στον Ολυμπιακό και στην Εθνική. Οπότε, ο ένας ξέρει τον άλλον και βρίσκονται ακόμα και με κλειστά μάτια. Έχουν πετύχει τέτοιο δέσιμο που δύσκολα θα βρεις σε άλλες ομάδες. Αυτό είναι και το μεγάλο ατού.»

Για την ενασχόλησή του με το τμήμα πόλο του ΟΦΗ: «Είμαστε ικανοποιημένοι στην ομάδα παρά τον υποβιβασμό στην Α2. Δεν περιμέναμε κάτι περισσότερο, ήταν η πρώτη χρονιά στην Α1. Η ομάδα δεν είχε παίκτες με εμπειρία, ούτε επαγγελματίες. Ήταν χρόνια καημός η δημιουργία του τμήματος. Πιστεύω, όμως, πως ο ΟΦΗ θα προχωρήσει γιατί οι άνθρωποί του ενδιαφέρονται και έχουν οργανωθεί σωστά ώστε στο μέλλον να επιστρέψουν στην Α1 και να παραμείνουν.»

Για τη μικρή απήχηση του πόλο στην Ελλάδα παρά τις πολλές επιτυχίες: «Για αυτό φταίνε πολλοί. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, οι μάνατζερ, η ομοσπονδία, το Κράτος… Ένα άθλημα δεν μπορεί να αναπτυχθεί από μόνο του. Χρειάζεται ένα σχέδιο για την ανάπτυξή του, οργανωμένο από την κρατική μηχανή. Για παράδειγμα, ήμασταν πριν χρόνια με τον Ολυμπιακό στη Νίκαια (της Γαλλίας) και θυμάμαι ένα μεσημέρι ότι είδα μία εκπομπή για χάντμπολ όπου μιλούσαν για τους κανονισμούς, την τακτική κλπ. Στη Γαλλία δε γνώριζαν καν το χάντμπολ τότε. Μετά από πέντε χρόνια έγιναν παγκόσμιοι πρωταθλητές. Είναι θέμα προγραμματισμού. Δυστυχώς, παρά το γεγονός ότι στην Ελλάδα ασχολούμαστε με το υγρό στοιχείο, το πόλο έρχεται σε τρίτη ή και τέταρτη μοίρα και το θυμόμαστε όποτε κάποια ομάδα πετύχει κάποια διάκριση. Και αυτό για δύο, τρεις μέρες και μετά, τέλος.»

ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Επιμέλεια κειμένου: Γιάννης Μασοκώστας