Πρωτόγνωρο συναίσθημα και δικαίωση για όλους χαρακτήρισε ο Μιχάλης Μπακάκης την πρόκριση της ΑΕΚ στους «32» του Γιουρόπα Λιγκ, σε συνδυασμό με την σταθεροποίηση της ομάδας στην κορυφή της βαθμολογίας. Ο δεξιός μεσοαμυντικός των «κιτρινόμαυρων» μίλησε στην ΕΡΑ ΣΠΟΡ, και στην εκπομπή «Μαζί δεν κάνουμε και χώρια δεν μπορούμε», με τους Πέτρο Μαυρογιαννίδη και Μιχάλη Λαδόπουλο.

Παράλληλα, δεν παρέλειψε να αφήσει να φανεί μια πικρία για τη μη κλήση του στην Εθνική, ενώ αναφέρθηκε και στις προτιμήσεις του για τις πιθανές αντιπάλους της ΑΕΚ στην επόμενη φάση του Γιουρόπα Λιγκ.

Αναλυτικά αναφέρθηκε:

Στα παιχνίδια της φάσης των ομίλων: «Όλα τα παιχνίδια ήταν δύσκολα. Γιατί για τα περισσότερα παιδιά της ΑΕΚ, οι όμιλοι του Γιουρόπα ήταν κάτι πρωτοφανές. Αλλά το χθεσινό λίγο πιο πολύ, γιατί είχαμε το άγχος για να περάσουμε».

Στο αν το παιχνίδι με την Αούστρια, κύλησε τόσο «άνετα» όσο φάνηκε από την τηλεόραση: «Έτσι ήταν. Κλείσαμε καλά τους χώρους, είχαμε διαβάσει πολύ καλά τον αντίπαλο, η τακτική μας βγήκε, δεν τους δώσαμε χώρους να απειλήσουν με τους ποιοτικούς παίκτες που έχουν μπροστά και δεν μας άγχωσαν ιδιαίτερα. Αν δεν είχαμε άγχος για τον βαθμό πρόκρισης, πιστεύω ότι θα κερδίζαμε κιόλας».

Στην πορεία της ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια, από τη Football League μέχρι την ευρωπαϊκή παρουσία: «Στη Β’ Εθνική ήταν δύσκολα. Είχαμε έρθει παίκτες από την πρώτη εθνική για να βοηθήσουμε την ομάδα να ανέβει, αλλά δεν ήταν εύκολο. Όλοι ήθελαν να κερδίσουν την ΑΕΚ, για να δείξουν ότι μπορούν. Καταφέραμε κι ανεβήκαμε μεν, αλλά ήταν πολύ δύσκολο. Η κατηγορία είναι δύσκολη. Αν δεν ματώσεις, δεν ανεβαίνεις. Πήραμε Κύπελλο, το οποίο μας έδωσε πίστη για τη συνέχεια, γιατί δείξαμε ότι είχαμε επιστρέψει. Μετά πήγαμε τελικό, τον χάσαμε όπως τον χάσαμε, στενοχωρηθήκαμε, αλλά πεισμώσαμε, γιατί ξέραμε ότι μπορούμε να κάνουμε σπουδαία πράγματα. Παίξαμε με την ΤΣΣΚΑ, αποκλειστήκαμε και πάλι πεισμώσαμε. Ήταν τα πρώτα ματς, οι πρώτες παραστάσεις στο Τσάμπιονς Λιγκ. Μετά παιχνίδι με παιχνίδι στους ομίλους, βλέπαμε ότι μπορούσαμε να πάρουμε την πρόκριση. Σίγουρα αισθανόμαστε δικαίωση, γιατί από τη Β’ Εθνική, είμαστε πια στους 32 και στην κορυφή του πρωταθλήματος. Και είναι πρωτόγνωρο για τους περισσότερους παίκτες όλο αυτό. Θεωρώ ότι κι έτσι θα συνεχίσουμε».

Στο αν θα ήθελε αντίπαλο την ΤΣΣΚΑ για… εκδίκηση: «Σε εκείνα τα παιχνίδια, αυτοί ήταν πιο έτοιμοι. Τώρα θα είμαστε πιο ανταγωνιστικοί και θα τους ξέρουμε καλά. Σε σχέση με κάποιες ομάδες είναι πιο βατή, αλλά υπάρχουν κι άλλες, που είναι ακόμη καλύτερες να μας κληρωθούν».

 Στο ποια ομάδα θα προτιμούσε για αντίπαλο: «Δεν είναι τόσο εύκολο να επιλέξεις, αφού τα πάντα κρίνονται μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Άλλωστε έχουμε δει πολλές εκπλήξεις, με πιο χαρακτηριστική την Έστερσουντ».

 Στη θέση που του αρέσει να παίζει και αν έχει κάποια προτίμηση: «Όταν παίζω στόπερ υποφέρω γιατί… βλέπω τον χώρο μπροστά και δεν μπορώ να ανέβω. Στα τελευταία παιχνίδια δεν ανεβαίνω γιατί είναι θέμα τακτικής. Για το καλό της ομάδας που πρέπει να μπαίνει πάνω απ’ όλα, πρέπει να παίξω εκεί που μου λέει ο προπονητής. Σίγουρα, όμως, η προτίμηση αλλά και η θέση μου είναι δεξί μπακ. Αλλά, από τη στιγμή που έχουμε κάποια παιδιά με τραυματισμούς, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο και πρέπει να παίξω εκεί που μου λέει ο προπονητής μου. Κι απ’ ό,τι φαίνεται έχει βγει σε καλό».

 Στο γιατί δεν καλείται στην Εθνική: «Αυτή την απορία έχω κι εγώ. Το σκεπτικό του κύριου Σκίμπε δεν μπορώ να το ξέρω. Από τη στιγμή που το αποφάσισε είναι απόλυτα σεβαστό. Εγώ κοιτάζω να είμαι καλά με την ομάδα μου, να αποδίδω καλά και να πετύχουμε τους στόχους μας. και σίγουρα προσωπικός στόχος μου εννοείται πως είναι ότι θέλω να γυρίσω, να βοηθήσω και να σταθώ στο επίπεδο της Εθνικής. Όταν μου δοθεί η ευκαιρία θα αποδείξω ότι έπρεπε να έχω κληθεί νωρίτερα και θα πάω για να μείνω και τα επόμενα χρόνια».

 Στο «πινγκ πονγκ» για τους υποψήφιους αντιπάλους της ΑΕΚ:

 «ΤΣΣΚΑ: Νορμάλ. Ατλέτικο: Όχι. Σπόρτινγκ Λισσαβόνας: Ούτε. Λειψία: Έτσι κι έτσι. Βιγιαρεάλ: Ναι. Ντινάμο Κιέβου: Ναι. Μπράγκα: Νορμάλ. Αταλάντα: Ναι. Λοκομοτίβ Μόσχας: Ναι. Άρσεναλ: Για την… εμπειρία. Σάλτσμπουργκ: Όχι. Λάτσιο: Έτσι κι έτσι. Βιτόρια Πλζεν: Ναι. Μπιλμπάο: Όχι. Ζενίτ: Ούτε.

 «Όλα, βέβαια, είναι ανάλογα με τις ομάδες που έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα, η Λάτσιο είναι Ιταλική ομάδα, με τακτική μέσα στον αγωνιστικό χώρο και μπορείς να την αντιμετωπίσεις διαφορετικά. Δεν είναι μόνο τα ονόματα, αλλά και ο τρόπος παιχνιδιού».

 Στην ανανέωση του συμβολαίου του και αν σκέφτεται την περίπτωση του εξωτερικού: «Έχω συμβόλαιο ως το 2019, είμαι προσηλωμένος και πρώτα θέλω να πάρω πρωτάθλημα με την ΑΕΚ. Αν, όμως, έρθει πρόταση ικανοποιητική για μένα και την ομάδα, εννοείται ότι σκέφτομαι το εξωτερικό, αλλά δεν θα έλεγα όχι και στο να κλείσω την καριέρα μου στην ΑΕΚ».

 Στο αν φοβάται το ενδεχόμενο κούρασης στη συνέχεια της φετινής σεζόν: «Όταν θα έρθει αυτή η στιγμή… ξαναπάρτε με τηλέφωνο. Είναι καλύτερα, γιατί όταν παίζεις συνέχεια και με σωστή διαχείριση το συνηθίζεις και δεν κουράζεσαι. Στο εξωτερικό γιατί δεν τους βγαίνει η κούραση. Όταν γίνεται σωστή δουλειά, όπως και γίνεται, τα πράγματα εξελίσσονται όπως πρέπει και όλοι βοηθούν να πάει η ομάδα καλά».

 Στους τραυματισμούς του Μάνταλου και του Γιόχανσον, αλλά και στον δικό του αντίστοιχο το 2015: «Είναι δύσκολο. Ο Γιόχανσον το παθαίνει πρώτη φορά. Ο Πέτρος δεύτερη. Δεν ξέρω και ούτε θέλω να μάθω πώς είναι να το παθαίνεις δεύτερη φορά. Μένεις πέντε με έξι μήνες εκτός αγωνιστικής δράσης και γι αυτό θα πρέπει να δουλέψεις πολύ για να γυρίσεις όσο γίνεται καλύτερα. Πρέπει να έχεις δίπλα την οικογένειά σου, φίλους, αλλά και άτομα από την ομάδα να σε στηρίζουν και να σε πιέζουν όταν δεν είσαι καλά. Για μας και οι δύο είναι μεγάλες απώλειες, γιατί είναι από τα βασικά γρανάζια της ομάδας. Έχουμε δείξει, όμως, ότι μας δίνει περισσότερη ενέργεια να παίζουμε και γι αυτούς. Μας στενοχώρησε, αλλά όλοι δίνουμε το κάτι παραπάνω και βλέπετε ότι η ομάδα συνεχίζει να δουλεύει καλά και θα εξακολουθήσει να το κάνει».

 ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: EUROKINISSI