Η εύκολη και ευρεία νίκη στο πρώτο φιλικό ματς επί της Τουρκίας, μιας σταθερά καλής ομάδας την τελευταία 15ετία, σε συνδυασμό με την παρουσία των δύο εν ενεργεία ΝΒΑers (Γ. Αντετοκούμπο και Κουφό), ενός εν δυνάμει ΝΒΑer (Θ.Αντετοκούμπο) και του MVP της ισπανικής Λίγκας (Μπουρούση), αποτελούν στοιχεία ισχυρά για να ξεγελαστεί κανείς και να νομίσει πως η υπόθεση «πρόκριση στο Ρίο» ξεπερνά τα όρια του εφικτού και προκαλεί αίσθηση σιγουριάς για την τύχη της Εθνικής μας ομάδας στο προολυμπιακό τουρνουά του Τορίνο.

Μόνον αν είναι αφελής μπορεί από το πρώτο δείγμα γραφής να υποστηρίξει κάποιος την παραπάνω εκτίμηση, αφού τέτοιους είδους φιλικά παιχνίδια αντιμετωπίζονται από τους προπονητές ως ισχυρά προπονητικά τεστ, όπου δοκιμάζονται σχήματα και τακτικές, ώστε να διατηρηθούν τα αποτελεσματικότερα και να διαγραφούν τα μη αποδοτικά.

Υπό αυτή την έννοια, οι… πτήσεις εδάφους- αέρος του GreekFreak, που του απέδωσαν αμέσως τον χαρακτηρισμό του ηγέτη της νέας γενιάς της Εθνικής μας, η τρομερή ενέργεια – ειδικά στην άμυνα- του αδελφού του, η επιβλητική παρουσία κάτω από τα δύο καλάθια του αισθητά βελτιωμένου Κουφού και η σιγουριά που εμπνέει ο πιο ψηλός… playmaker του ευρωπαϊκού μπάσκετ (Μπουρούσης), καταδεικνύουν την αγωνιστική φιλοσοφία που επιχειρεί να επιβάλει στην ομάδα ο Κατσικάρης.

Άκρως επιθετική άμυνα, πολύ zonepress 2-2-1, ώστε να οδηγήσει τον αντίπαλο στο λάθος και  τελείωμα των φάσεων με τρελό τρέξιμο στο ανοικτό γήπεδο. Κόντρα στην Τουρκία, αυτό το μοντέλο του Εθνικού κόουτς δικαιώθηκε κατά μεγάλο ποσοστό, αφού αξιοποιήθηκαν τα πυρηνικά του όπλα στο επιθετικό transition.

Τις λίγες φορές, όμως, που αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει οργανωμένη άμυνα, η ομάδα έμοιαζε αμήχανη και εκδήλωνε επιθέσεις εκτός πλάνου, στηριζόμενη σε ατομικές προσπάθειες. Η αδυναμία της στο setπαιχνίδι ήταν εμφανής και χαρακτηριστικό αυτής ήταν πως ο μετρ των κεντρικών pick‘n roll Καλάθης, δεν κατόρθωσε να στήσει έστω και ένα με τους ψηλούς σε ολόκληρο το παιχνίδι, αρκούμενος σε κάποια κατ’ ανάγκην side pick‘n roll.

Και το σημαντικότερο πρόβλημα απέναντι στις οργανωμένες άμυνες ήταν η έλλειψη του καλού περιφερειακού σουτ καθώς και το post up παιχνίδι. Για τα δύο αυτά στοιχεία που… στοιχειώνουν την Εθνική μας, αν εξαιρέσει κανείς τον Μπουρούση στο post, μοναδική ανακούφιση δημιουργεί η αναμενόμενη ενσωμάτωση του Περπέρογλου, ο οποίος μπορεί να ανταποκριθεί και στα δύο.

Με τούτα  τα δεδομένα, η παρουσία στην ομάδα του υγιούς Σλούκα είναι κάτι παραπάνω από αναγκαία, όχι μονάχα για να αποκτήσει μία επιπλέον επιθετική διάσταση η Εθνική και να απειλεί και από την περιφέρεια, αλλά και για να γλυτώσει από το… σκάσιμο τους δύο μόλις αξιόπιστους guards (Καλάθη και Μάντζαρη) μεγαλώνοντας το περιφερειακό rotation της ομάδας, από τη στιγμή μάλιστα που για άλλους λόγους ο εξαιρετικός στα playoffτου πρωταθλήματος Παππάς δεν υπολογίζεται από τον Κατσικάρη…

Φωτογραφία: eurokinissi/actionimages (Μαρούκας Βασίλης)

Γιώργος Παχάκης