Η χθεσινή γλυκόπικρη ημέρα για την ΑΕΚ δίδαξε αν μη τι άλλο ένα πράγμα: Η διοίκηση της «Ενωσης» έδωσε πολύ μεγαλύτερο βάρος στην κατασκευή του γηπέδου τα τελευταία δύο χρόνια και λιγότερο στο σωστό «χτίσιμο» της ομάδας για τα επόμενα χρόνια.

Ίσως όχι άδικα, γιατί εκ των προτέρων το θέμα της κατασκευής του γηπέδου στη θέση που γκρεμίστηκε το παλιό, τον Μάϊο του 2003, είναι από μόνος του ένας μεγάλος στόχος, ένα όνειρο ζωής για την προσφυγική ΑΕΚ, που εκτός των άλλων θα προσδώσει νέα δυναμική στον σύλλογο και ασφαλώς έσοδα απαραίτητα για την οικονομική βιωσιμότητα της «Ενωσης».
Το θέμα της κατασκευής του νέου γηπέδου έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία για τους εμπνευστές του, αν λάβουμε υπόψιν τον «πόλεμο» που δέχθηκε από «φίλια» και αλλότρια «βέλη», ακόμα και εντός Νέας Φιλαδέλφειας!

Ωστόσο η επίτευξη του στόχου συνέπεσε χρονικά κατά τραγική ειρωνεία με την αποτυχημένη επιστροφή της ΑΕΚ στο Champions League και την προβληματική εικόνα που έβγαλε η ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ στο ΟΑΚΑ απέναντι σε μια ασφαλώς ανώτερη ομάδα μεν, αλλά που την σεβάστηκε περισσότερο απ΄όσο θα έπρεπε δε.

Το να δει κανείς το συγκεκριμένο παιχνίδι της ΑΕΚ με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας μεμονωμένα χωρίς να λάβει υπόψιν και το πώς «οικοδομήθηκε» η ομάδα μέχρι το σημείο να φτάσει ως εδώ θα ήταν λάθος.

Εξάλλου ποιος θα μίλαγε σήμερα για αποτυχημένο αποτέλεσμα και θα «καταστροφολογούσε» αν π.χ. ο Χριστοδουλόπουλος σκόραρε στη φάση του 19ου λεπτού και η ΑΕΚ νικούσε με 1-0 ;

Η διοίκηση της ΑΕΚ υπό τον φόβο να ζήσει μια νέα αβεβαιότητα όπως πέρσι το καλοκαίρι του 2016, προτίμησε την ασφαλή λύση να κρατήσει τον «γνώριμο» απ΄ τα παλιά Μανόλο Χιμένεθ και να του εμπιστευτεί να φτιάξει μόνος του όπως νομίζει αυτός καλύτερα μια ομάδα από την αρχή με προοπτική για τα επόμενα χρόνια. Αυτό από μόνο του είχε αρκετό ρίσκο καθώς ο Ισπανός τεχνικός ήταν αρκετό καιρό άνεργος (1,5 χρόνο) πριν έρθει στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2017. Ήταν τυχαία άνεργος; Ήταν προσωπική του επιλογή; Ή δεν υπήρχε ομάδα να τον εμπιστευτεί;

Παρόλα αυτά τα αποτελέσματα δικαίωσαν και τον ίδιο και την διοίκηση της ΑΕΚ, αφού παρέλαβε μια ομάδα στο χείλος της αγωνιστικής καταστροφής και την οδήγησε όχι μόνο στα play off της Σούπερ Λίγκα, στόχος διόλου εύκολος, αλλά και στην έξοδο στο Champions League για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια!

Και ενώ θα περίμενε κανείς να γίνει ένας ώριμος σχεδιασμός ενόψει του δέλεαρ της συμμετοχής στους ομίλους του Champions League, η διοίκηση της ΑΕΚ κινήθηκε σε ρηχά νερά στις μεταγραφές αγνοώντας την βασική αρχή στο Χρηματιστήριο του ποδοσφαίρου ότι «όσο πιο πολλά βάζεις, τόσο πιο πολλά παίρνεις».

Ενώ ήξερε η ΑΕΚ ότι θα ήταν αδύνατον να κρατήσει, για το καλοκαίρι τουλάχιστον, τον εξαιρετικό Αραούχο, προτίμησε να αγοράσει πάλι από την Λας Πάλμας, λες και δεν υπήρχαν άλλες ομάδες και ποδοσφαιρικές αγορές να στρέψει το ενδιαφέρον της η διοίκηση της «Ενωσης». Και τελικά απέκτησε τον Λιβάγια ως βασικό επιθετικό, έναν παίκτη που από την προετοιμασία κιόλας και τα πρώτα φιλικά παιχνίδια «φρόντισε» να επιβεβαιώσει τις αρχικές εκτιμήσεις ότι σε καμία περίπτωση δεν έχει την ποδοσφαιρική στόφα του Αραούχο.

Μεσούσης της μεταγραφικής περιόδου τής προέκυψε ένας πολύ καλός ποδοσφαιριστής, ο Βίκτωρας Κλωναρίδης, ενώ απέκτησε και τους Τρίστασον και Λόπες για την αριστερή πλευρά. Νωρίτερα είχε αποκτήσει και τον παίκτη-αποκάλυψη της περσινής Σούπερ Λίγκα με τον Πλατανιά, τον Γιακουμάκη.
Ε, κανείς από τους τέσσερις αυτούς ποδοσφαιριστές δεν ξεκίνησαν στην 11άδα του αγώνα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας !!!

Για την ακρίβεια οι Γιακουμάκης, Τρίστασον δεν ήταν καν στην 18άδα (!), και ο Κλωναρίδης μπήκε ως αλλαγή. Αλλά δεν ήταν μόνο αυτά τα λάθη του Μανόλο Χιμένεθ που «μπέρδεψε» τον εαυτό του και την ομάδα σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι!
Ξεκίνησε με σύστημα 4-3-3 που δεν είχε δοκιμάσει στα φιλικά της προετοιμασίας και με παίκτες που δεν έπαιζαν στις θέσεις τους!

Τα «πειράματα» του Χιμένεθ περιλάμβαναν εκτός των άλλων τον Μπακάκη ως αριστερό μπακ (!) τον Μάνταλο αριστερό εξτρέμ και στην κορυφή της επίθεσης τον Λιβάγια που όπως προαναφέραμε δεν διακρίθηκε σε κανένα φιλικό παιχνίδι και ως εκ τούτου ούτε στο κρίσιμο ματς με την ΤΣΣΚΑ, εκτός αν θεωρούμε επαρκή την παρουσία ενός επιθετικού έχοντας στο ενεργητικό του μόνο μια τελική πάσα στον Χριστοδουλόπουλο στο 19΄ του αγώνα.

Βγάζοντας τον Λιβάγια στο 2ο ημίχρονο πέρασε μέσα τον Ούγκο Αλμέιδα, έναν παίκτη που η διοίκηση της ΑΕΚ του έκανε διετές κλειστό συμβόλαιο, αλλά η προσφορά του στο γήπεδο από πέρσι το καλοκαίρι είναι ελάχιστη. Φυσικά δεν θα μπορούσε να περάσει μέσα κανέναν άλλο παίκτη ο Χιμένεθ γιατί «φρόντισε» να αφήσει εκτός 18άδας τον Γιακουμάκη που με την φρεσκάδα και την «εκρηκτικότητά» του ενδεχομένως θα προκαλούσε πολύ μεγαλύτερα προβλήματα στην ΤΣΣΚΑ από τους Λιβάγια και Αλμέιδα.

Για τη δε επιλογή του δεξιοπόδαρου Μπακάκη στο αριστερό άκρο της άμυνας ο Χιμένεθ εξήγησε αργότερα στη συνέντευξη Τύπου ότι θα ήταν πιο αποτελεσματικός στην αντιμετώπιση του πολύ επικίνδυνου στις επελάσεις δεξιού μπακ της ΤΣΣΚΑ Μόσχας.

Δεν βρέθηκε κανείς όμως να ρωτήσει τον Μανόλο Χιμένεθ με ποιό τρόπο θα αντιμετώπιζε καλύτερα τον επικίνδυνο μπακ της ΤΣΣΚΑ, με έναν καλό αμυντικό, ή με έναν επίσης επικίνδυνο αριστερό εξτρέμ που θα έκανε τον μπακ της ΤΣΣΚΑ να το σκεφτεί πολύ να κάνει επιθέσεις και επελάσεις; Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, αλλά ποιός να επιτεθεί και να «φοβίσει» τον μπακ της ΤΣΣΚΑ, όταν οι επιθετικογενείς Λόπες, Βινίσιους, Τρίστασον και Πατίτο δεν ξεκίνησαν ή δεν ήταν καν στην αποστολή;

Αμυντικά ο Χιμένεθ επιμένει στον Τσιγκρίνσκι που ακόμα προσπαθούμε να θυμηθούμε ένα μεγάλο παιχνίδι που έχει κάνει με την ΑΕΚ. Χθες ήταν μόνιμη πηγή κινδύνων, απών και στα δύο γκολ της ΤΣΣΚΑ.

Για την θέση του τερματοφύλακα ο φετινός σχεδιασμός περιλάμβανε το δίδυμο του ασταθούς Ανέστη, που προέρχεται από την ομάδα που ανέβηκε από την Γ΄ Εθνική στην Σούπερ Λίγκα, και τον Μπάρκα (που τραυματίστηκε) μαζί με τον Τσιντώτα. Προφανώς στην ΑΕΚ αγνοούν ότι οι ομάδες «χτίζονται» από την θέση 1 και μπροστά και όχι το ανάποδο!

Ο Μανόλο Χιμένεθ είναι στην ΑΕΚ περίπου 7 μήνες, αλλά ακόμα δυσκολεύεται να καταλήξει σε μια βασική 11άδα, κάνει συνεχώς αλλαγές σε θέσεις, συστήματα και παίκτες με αποτέλεσμα η ομάδα του να δίνει την εικόνα ανομοιογενούς συνόλου που είναι πρακτικά αδύνατον να βγάλει τους απαιτούμενους «αυτοματισμούς» στο παιχνίδι! Το ίδιο έκανε και χθες, άλλαξε πάλι συστήματα και παίκτες σε ένα τόσο κρίσιμο παιχνίδι!

Το πιο ανησυχητικό όμως από την χθεσινή ήττα της ΑΕΚ είναι ότι η ομάδα στερείται ποδοσφαιρικής προσωπικότητας. Λείπει ο παίκτης ή οι παίκτες που θα πάρουν πρωτοβουλίες και αυτό ήταν έντονο στο δεύτερο ημίχρονο, όταν φάνηκε ότι ο «δικέφαλος» δεν είχε τα ψυχικά αποθέματα να αντιδράσει.

Δεν τρέφουμε αυταπάτες. Η ΤΣΣΚΑ ήταν και είναι σαφώς ανώτερη ομάδα και με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα έβρισκε τις λύσεις για να πάρει αυτό που θέλει.

Αλλά για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους αν ήθελε η ΑΕΚ να διεκδικήσει τις μικρές έστω πιθανότητες που της αναλογούσαν και να πάρει αποτέλεσμα από την ανώτερη ΤΣΣΚΑ θα έπρεπε να κάνει τα αυτονόητα: Να εμφανιστεί στο γήπεδο με την αυτοσυγκέντρωση στο μάξιμουμ, να μην κάνει λάθη, να αξιοποιήσει επιθετικά τις λίγες ευκαιρίες που θα της παρουσιάζονταν και να στηθεί σωστά από τον προπονητή της.

Δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά και η ΑΕΚ έχασε φυσιολογικά και δίκαια. Το ζήτημα είναι το εξής: Θα διδαχθεί κάτι από τα λάθη της η ΑΕΚ, τόσο σε αγωνιστικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο;

ΣΠΥΡΟΣ ΑΜΠΕΛΑΚΗΣ